10․11․19

Տնային աշխատանքը ուսուցչի առաջադրանքն է, որը պետք է տանը ինքնուրույն կատարել։ Երբեմն ծնողները օգնում են երեխաներին կատարել հանձնարարություները։ Տնային աշխատանքը կարող է լինել գրավոր կամ բանավոր, շարադրություն, թեստային առաջադրանք,որևէ բան անգիր անել, երբեմն պետք է գիրք ընթերցել և պատմել դրա մասին, թարգմանություն անել, երբեմն այլ աղբյուրներից գտնել որևէ տեղեկություն գտնել և կարդալ, կան նաև ստուգողական աշխատանքներ և ֆլեշմոբներ։

Տնային առաջադրանքները ավելորդ ժամանակ չեն վատնում, այլ պարզապես օգնում են ավելի շատ բան իմանալ և ինքնուրույն աշխատել։ Իսկ եթե ավելորդ շատ մնա, ես հեռուստացույցի կամ համակարգչային խաղերի վրա կծախսեի։

 Երբեմն ինձ հետաքրքիր է տնային աշխատանքը կատարել մեծերի հետ։ Նրանք հետաքրքիր բաներ են պատմում իրենց դպրոցական տարիների մասին և լավ զրույց է ստացվում։

Մայրիկս հետաքրքրությամբ է մասնակցում, երբ ես առաջադրանքներս եմ կատարում։ Մայրիկիս կարծիքով մեր դպրոցում յուրահատուկ առաջադրանքներ են  տալիս, որոնք սովորեցնում են, թե ինչպես կարելի է օգտագործել գիտելիքը։

Posted in Մայրենի, Uncategorized | Leave a comment

Autumn in Yerevan

Без названия

Autumn in Yerevan is very colourful. The weather is not cold and not hot, it is plesant. The parks are very beautiful.Sometimes it is rainy sometimes it is sunny. It is very nice to walk outdoor. There are many tasty fruits in autumn.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Մխիթար Սեբաստացի

Մխիթար Սեբաստացին ծնվել է 1676 թվականին Սեբաստիա Օսմանյան կայսրությունում թուրքիա, նրա իսկական անունը մանուկ է։ Վաղ հասակում նա ուներ մի ընկեր նրա հետ փախչեցին լեռներ որտեղից էլ դարձել էին, որպես ճգնավորներ։ 20 տարեկան հասակում ընդումվում է քահանա և աշխատում էր։
Մխիթարյան  միաբանությունը գործել է Հունաստանի Մեթոն բերդաքաղաքում, որը ենթակա էր Վենետիկի Հանրապետությանը: Միաբանությունը գործունեություն է ծավալել 2 ուղղությամբ՝ կրոնական-կաթոլիկական և հայագիտական-բանասիրական: 
Վատիկանի աջակցությունն ապահովելու նպատակով սկզբնական շրջանում թարգմանել ու հրատարակել են կաթոլիկական գրականություն: Զուգահեռաբար նախապատրաստել և տպագրել են հայագիտական աշխատություններ՝ հայ պատմիչների երկերի քննական բնագրեր, գրաբարի քերականությանը նվիրված ուսումնասիրություններ, արժեքավոր բառգրքեր, դասագրքեր, գեղարվեստական գրականություն:  Մահացել էր 1749 թվականին 73 տարեկանում։
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Կարդում եմ և առաջարկում եմ կարդալ

Ես կարդացել եմ Ջաննի Ռոդարի << Հեքիաթներ հեռախոսով>> գիրքը, որը շատ լավն է։ Հեղինակը ծնվել է 1920 թվականին Հյուսիսային Իտալիայում։  Մահացել է 1980 թվականին 60 տարեկան հասակում։ Ռոդարի գիրքը ես երբ կարդացի, ինձ շատ դուր եկավ, այն շատ հետաքրքիր էր, զարմանալի։ Այդ գիրքը նվեր էի ստացել  3-րդ դասարանում, բայց այն ժամանակ  չհավանեցի ու մնաց իմ մոտ։

Posted in Մայրենի, Uncategorized | Leave a comment

Լաբորատորիայում

Հոկտեմբերի 17-ին եղել էինք լաբորատորիայում։ Լավ օր էր և շատ լավ անցկացրեցինք։ Ես ու ընկեր Շողիկը ստուգեցինք աքվարիումի ջերմաստիճանը, բայց ջերմաստիճանը լավ նորմալի մեջ է եղել 21 աստիճան։Մենք կերակրեցինք ծովախոզուկներին և սկսեցինք տեղեկություններ հավաքել հալվեի մասին։ Ընկեր Շողիկը լսեց իմ կարդացածը և մնացածներինը, բայց Լիանայինը շատ հետաքրքիր էր, ես գտել էի, թե երբ է եղել ալոեն և ինչի է ալոեն օգտակար հանքանյութեր պարունակում։  Ք․ա 1500 թվականին էր ալոեն եղել և տարածվել աշխարհով մեկ։ Ալոեն դառն է, բայց հյութը օգտակար։

Posted in բնագիտություն, հայրենագիտություն, Uncategorized | Leave a comment

Ամբերդ անունը

Ամբերդ անունը ծագել է աղավաղման հետևանքով, նախնական անունը եղել է Անբերդ։ Ամբերդ անունը բացատրվում է որպես ամպի բարձրության բերդ, կից-բերդ: Հանդիպում է նաև Անբերդ տարբերակը՝ անառիկ, անմատչելի բերդ: Կոչվել է նաև Հանբերդ, Համբերդ, Ղըզղալա անուններով։ Անբերդը նշանակում է բերդ չունեցող։

Posted in Ճամփորդություններ, Մայրենի, բնագիտություն, հայրենագիտություն, Ես և շրջակա, Uncategorized | Leave a comment

Ճամփորդություն դեպի Ամբերդ

Հոկտեմբերի 12-ին գնացել էինք Ամբերդ միջնադարյան ամրոց, որը գտնվում է Արագածոտնի մարզում։ Ճանապարհը երկար էր, բայց անցանք Բյուրական գյուղով որտեղ էլ գտնվում էր Բյուրականի աստղադիտարանը։ Երբ անցանք գյուղը նստեցինք հաց ուտել որպիսի դիմանանք հետ գալուց։ Երբ հասանք Ամբերդ և մեզ ընկեր Իվետան ասեց, որ պատրաստվենք պատմելու։ Պատմելուց հետո մտանք Վահրամաշեն, որը կառուցվել էր 10-րդ դարում։ Մտանք Ամբերդ, և ես պատմեցի, թե երբ է կառուցվել  կամ ովքեր են կառավարել և ովքեր են գրավել ու քանդել։ Ամբերդը մտնելուց հետո գնացինք հաց ուտելու և ալոճ քաղելու։ Ալոճը շատ լավն էր և հատկապես մայրս երբ կերավ շատ լավ զգաց իրեն։ Մնացածը նստած հաց էին ուտում ու խաղում էին և ալոճ քաղում։ Հետո հետ վերադարձանք դպրոց և այտեղից էլ տներով։ Շատ հետաքրքիր էր։

Posted in Ճամփորդություններ, Մայրենի, բնագիտություն, հայրենագիտություն, Uncategorized | Leave a comment